THE CARPADEMP

ตอนนี้ 12.33 น. วันนี้เป็นคืนที่สงบมากสำหรับผม ผมได้ยินเสียงน้ำไหลที่ลำธาร เสียงจั๊กจั่น หลายปีมาแล้วที่ผมลืมความรู้สึกแบบนี้บรรยากาศ ที่นี้มันชังน่าหลงไหลเหลือเกินผมชักรักที่นี่แบบบอกไม่ ถูกแล้วละซิครับ กาญจนบุรีจังหวัดที่ผมตั้งใจเอาไว้ ตั้งแต่เรียนชั้นมัธยมต้น มาถึงตอนนี้เพิ่งรู้ว่ามันเกิน คุ้มจริงๆที่ได้มาสัมผัสกับที่นี้ เหมือนที่ผมเคยฝันเอาไว้เลย ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เช้าผมให้สัญญากับตัวเองแล้วครับว่าจะต้อง ทำในสิ่งที่ควรทำสักที ความฝัน ที่นับวันมันถอนห่างไปทุกที ต้องเริ่มชัดเจนในตัวเราเอง กล้าเปลี่ยนแปลง กล้าลงมือทำ ทำทั้งๆที่กลัวนี่แหละ จักรวาลมีเหตุผลและพร้อมที่จะมอบ สิ่งที่ดี่ที่สุดให้เราเสมอ ขอแค่ทำตามแบบแผนอย่างมีระบบ ความฝันก็เป็นจริงขึ้นได้ แล้วคุณละครับเริ่มหรือยัง

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการตัดสินใจอะไรบางอย่างก็คือทำทั้งๆที่กลัว เผชิญหน้ากับความกลัวมองตาความกลัวแล้วคิด ทำ พูดในสิ่งที่ถูกต้อง เราไม่มีทางรู้ได้หรอกว่าชีวิตข้างหน้าจะเป็นยังไง แต่แค่เรากล้าตัดสินใจ ทำความฝันของตัวเองให้ดีที่สุด  ลงมือทำเป้าหมายของเราทุกวัน ทำมันทีละนิดๆ  ผมมั่นใจได้ว่าความสำเร็จปรากฎอยู่ตรงหน้าอย่างแน่นอน ชีวิตคนเรามันไม่แปลกหรอกพอเจอมรสุมชีวิตเข้ามากๆ ในที่สุดเราก็ต้อง กล้าเผชิญหน้ากับมันอย่างกล้าหาญ  จงเป็นเราที่ดีที่สุด คิดดี ทำดี พูดดีกับตัวเองให้มากๆ แล้วสิ่งดีๆ จะปรากฎขึ้น อย่าเอาใจไปจดจ่อ กับคนที่ไม่มีความสำคัญกับชีวิตของคุณ  เดินหน้าต่อไปอย่าได้ท้อถอย

การเข้าไปรู้จักแก่นแท้ของตัวเองจริงๆแล้วหาวิธีการชำระล้างทุกอย่างเหมือนรีดสารพิษออกจากร่างกาย ทำให้ช่วงนี้ชีวิตผมเบาขึ้นมาก  ไม่ว่าจะไปทางไหนก็มองเห็นแต่โอกาสทองที่วิ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้า คุณเคยถามตัวเองไหมว่าความทุกข์  ความเศร้า  ความดีใจ  แท้จริงมันอยู่กับเราไม่นานหรอก อย่ามโน หรือคิดนั่นโน้นนี่ไปเอง เมื่อเจออะไรจงตั้งสติก่อน อย่าเพิ่งโวยวายอะไร  ความมีสติจะเป็นตัวประคับประคองทุกอย่าง ยิ้มรับกับมันและเผชิญหน้ากับมันอย่างกล้าหาญ  เมื่อทุกอย่างผ่านพ้นไปแล้วจะำทำให้คุณคือคนที่ยอด เยี่ยมที่สุด และเป็นตัวของตัวเองที่ดีที่สุดในแบบของคุณ ฝึกตั้งเป้าหมายและลงมือทำมันทุกวัน  ความสำเร็จอยู่ที่การลงมือทำมันวันละนิด วันละนิดแล้วสิ่งที่คุณ หวังไว้จะปรากฎอยุ่ตรงหน้าเอง

เมื่อวันเสาร์ที่ 30 ที่ผ่านมาผมได้มีโอกาสไปศึกษาดูงานระบบการเรียนการสอนของฉื้อจี้ หลังจากห่างหายไปนานมาก ทำให้ตัวผมเข้าใจอะไรมากขึ้น แท้จริงความสุขไม่ใช่การวิ่งหาแต่มันอยู่ที่ตัวเราเองต่างหาก ผมไปดูงานที่โรงเรียนแห่งหนึ่งที่อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ โรงเรียนนี้มีโครงสร้างมาจากไต้หวั่นทุกอย่างถูกจำลองแบบโรงเรนฉื้อจี้ที่ไต้หวั่น สิ่งที่แตกต่างจากโรงเรียนที่อื่นๆ ก็คือเขามีวิธีการเรียนรู้เพื่อสอนคนให้มีคุณธรรม  จริยธรรมในการสร้างคน   บนพื้นที่ทั้งหมด 125 ไร่ มีนัำกเรียนทั้งหมดประมาณ 650 คน  ครูและบุคลากร 80 คน จากการเดินดูสภาพโดยรอบของโรงเรียนแห่งนี้พบว่า เขามีรูปแบบการเรียนการสอนที่น่าสนใจมาก เรียก ได้ว่าเป็นการสร้างคนที่มีคุณภาพ และเห็นคุณค่าในการสร้างความดีไปในตัวเองเพื่อที่จะช่วยเหลือผู้อื่นในระยะยาว เด็กนักเรียนที่นี้ให้ความสำคัญกับการให้  และการแสดงความเคารพกับผู้คน ไม่ว่าจะเป็นครู อาจารย์ พ่อ แม่ เจ้าหน้าที่บุคคล รวมถึงมารยาททางสังคม เช่น 1.ไม่กินข้าวเสียงดังหรือพูดคุยระหว่างกินข้าว 2. ไม่กินของจุกจิ๊กที่ไม่มีประโยชน์ 3. ไม่ให้เด้กเดินไปด...