THE CARPADEMP

ในขณะที่ทุกคนกำลังสนุกสนานกับการฉลองปีใหม่  ตัวผมเองปีนี้ก็ไม่ได้ไปที่ไหนเลย  ปีใหม่ปีนี้ช่างเป็นปีที่เงียบเหงาสำหรับผมมาก  ถ้าเป็นเมื่อก่อนละก็ผมก็คงจะอกแตกตายเป็นแน่  ครับผมยอมรับครับว่าเมื่อก่อนผมเป็นโรคอยู่คนเดียวไม่ได้  เวลาที่อยู่คนเดียวนาน ๆ มักจะมีอาการเหมือนกับคนเป็นโรคซึมเศร้า  ที่จะรู้เบื่อกับชีวิตไปซะหมดทุกอย่าง ผมใช้เวลารักษาอากาศนี้อยู่เวลานานพอสมควร  ไม่ว่าจะเป็นการไปเข้าวัดปฎิบัติธรรม  นั่งสมาธิ  ออกไปทำกิจกรรมเพื่อสังคม  รวมทั้งงานศิลปะ  สิ่งเหล่านี้ช่วยได้บ้าง  แต่พอต้องมาอยู่กับตัวเองอีกอาการก็ฟุ้งซ่านเข้ามาอีกเหมือนเดิม  ผมเคยสงสัยว่าผมเป็นโรคอะไรกันแน่  ทำไมเหตุการณ์แบบนี้ต้องมาเกิดขึ้นกับตัวเอง  แท้ที่จริงทุกเหตุการณ์กำลังบอกอะไรบางอย่างกับเรานั่นเอง  บางอย่างที่อาจไม่ใช่สำหรับเรา  แต่เราก็ยังดันทุรังเพื่อจะวิ่งเข้าไปหามันจนได้ ผมได้มีโอกาสไปทำงานอยู่ที่ประเทศลาวอยู่ประมาณปีกว่า ๆ  ชีวิตที่นั้นในช่วงเเรกผมยอมรับว่าลำบากมาก  มันแตกต่างจากที่ๆผมเคยอาศัยอยู่  แต...

เพราะเราเอาแต่ตัดสินปัญหาต่าง ๆ  ด้วยความคิดความรู้สึกของเราเอง  เลยทำให้มองเห็น หรือพลาดโอกาสดี ๆ บางอย่างในชีวิตไป  ทั้งที่เรื่องเหล่าเป็นเรื่องใกล้ตัวเราทั้งนั้น เราตัดสินปัญหาต่าง ๆ ด้วยความรอบคอบน้อยลง เราตัดสินคนอื่นจากสิ่งที่เราเห็นภายนอก เราปล่อยให้ปัญหามักลุกลามโดยไม่เคยคิดที่จะแก้ปัญหา เราจมอยู่กับปัญหา  และใช้ชีวิตเเบบวนอยู่แบบนั้น  หาทางออกไม่เจอ เราไม่ยอมรับความเป็นจริงของชีวิต  ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วสถานการณ์มันเปลี่ยนแปลงไปแล้ว  แต่ก็ยังแอบหวังลึก ๆ ว่าทุกอย่างมันจะดีขึ้น  ทำอย่างเดิมก็จะได้แบบเดิมนะครับ เรามักใช้อารมณ์โกรธเป็นตัวนำทางให้ชีวิต  แล้วในที่สุดอารมณ์นั่นแหละกลับเข้ามาทำร้ายตัวเราเอง ปัญหาที่เรามองว่าเป็นปัญหาต่าง ๆ  เราตีโพยตีพาย  โทษคนนั่น คนนี่  แต่ในความเป็นจริงแล้ว  ทุกอย่างตัวเรานั่นแหละครับ  เราเป็นคนที่ดึงเรื่องราวต่าง ๆ เข้ามาชีวิตเราเอง  แบบที่รู้ตัว  และไม่รู้ตัวเอง  มนุษย์เราคิดทำ สิ่งไหน ผลลัพธ์ก็จะออกมาแบบนั้น  ในมงคลชีวิต 38 ประการพระพุ...

หายไปหลายวันเลยครับ  ชีวิตช่วงที่หายไปผมแทบจะไม่ได้ใช้อินเตอร์เน็ตเลย  คุณรู้ไหมครับว่าหลายวันที่หายไปผมรู้สึกว่าได้อยู่กับตัวเองจริง ๆ เลย  ผมรู้สึกมีความสุขมาก ๆ  กับชีวิตที่เป็นไปแบบไม่ต้องกดดัน  หรืออยู่ภายใต้เงื่อนไขบางอย่าง  บางทีการที่คนเราละเลยกับสิ่งต่าง ๆ  จนหลงลืมคนรอบข้างนั้น  เราสนใจสิ่งรอบตัวน้อยลงจนบางที   กลายเป็นไม่พูดคุยกันปัญหาที่ตามมา ก็คือ  การที่เราไม่พูดคุยกันก็ทำให้เราไม่เข้าใจปัญหา  เลยทำให้แก้ปัญหาไม่ตรงจุด มนุษย์ยุคใหม่เวลาไม่พอใจอะไร  ก็จะใช้อินเตอร์เป็นเครื่องมือในการทำร้ายผู้อื่น  โดยการโพสข้อความลงไป  บ่น นั่น โน่น นี่ เพื่อระบายบางอย่างออกมา  ซึ่งคุณก็ทราบอยู่แล้วว่ามันไม่ได้แก้ปัญหาอะไรเลย  สิ่งที่ดีก็คือ  ให้คุณกลับไปทำงาน  กลับไปทำบางสิ่งบางอย่างให้เต็มที่  มีปัญหาอะไรก็พูดคุยกันให้เรียบร้อย  อะไรที่ค้างคาใจกันก็ให้หันหน้าพูดคุยกัน  ไม่ว่าจะเรื่องงาน ครอบครัว เพื่อน และการใช้ชีวิตส่วนตัว  นี่แหละครับเหตุผลที่แท้จริงของมนุษย์ ที่ผมพ...

เมื่อก่อนผมเคยคิดว่า  ทุกคนสามารถเรียนรู้และฝึกฝนกันได้  ถ้าเรามีความตั้งใจและความพยายาม  แต่ในความเป็นจริงแล้ว ไม้แก่ ยังไงก็ดัดยากครับ   การจะให้เขาปรับตัวนั้นหาได้เป็นเรื่องง่ายไม่  เมื่อเทียบกับวัยรุ่นหรือวัยที่กำลังเข้าสู่การเริ่มต้นทำงาน  ด้วยความคิดที่ผ่านโลกมามากมาย  ทำให้ระบบความคิดต่าง ๆ ติดกรอบ  และยากที่จะเปลี่ยนแปลงได้ทั้งหมด  ถ้าคุณกำลังเจอกลุ่มคนเหล่านี้  ผมอยากให้คุณต้องใจเย็น ๆ นะครับ  ผมพูดได้เลยว่าเราอย่าไปคาดหวังการเปลี่ยนแปลงอะไรมากมายจากเขา  เราทำได้แค่ยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น  ถ้าเขาไม่สามารถที่จะเป็นส่วนหนึ่งของงาน หรือระบบของเราได้  ก็แค่ปล่อยเขาไป  ลดบทบาทให้เขาทำเท่าที่เรามองว่า  ไม่ส่งผลกระทบกับงานใหญ่ ผมเคยคิดว่าผมสามารถจะเปลี่ยนแปลงกลุ่มคนนี้ได้  แต่ยิ่งเราใช้ความพยายามมันก็เหมือนยิ่งเหนื่อย  จะมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น  ที่จะยอมทำตามแล้วยอมเปลี่ยนแปลงตัวเอง  ไม้แก่ก็ย่อมเป็นไม้แก่  การจะเอามาดัดให้มันสวยงามนั้น  ย่อมไม่ใช่เรื่องที่จะทำกันไ...