THE CARPADEMP

สิ่งที่ต้องมี (จำเป็นและขาดไม่ได้) 1.ฝึกคิดนอกกรอบ 2.เชื่อมั่นว่าเราทำได้ และทำได้ดีไม่ว่างานนี้นจะยากสักแค่ไหน 3.มีทัศนคติที่ดีในงานที่ทำ 4.หาแรงบันดาลใจใหม่ๆ หางานอดิเรกทำ รับฟังสิ่งใหม่  ท่องเที่ยว  อ่านหนังสือ  ฟังเพลง 5.ทำสมาธิ สิ่งที่ต้องเรียนรู้ (พัฒนาอย่างต่อเนื่อง) 1.ศึกษาความเป็นมาของศิลปะแต่ละแขนงวิชาที่สนใจ 2.ทักษะเบื้องต้นที่ต้องใช้ในการทำงาน 3.การลงมือทำ เรียนรู้ฝึกฝนพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง 4.โชว์ผลงานส่งประกวด 5.สร้างผลงานให้ลูกค้าเพื่อสร้างการยอมรับ

บางครั้งที่จิตใจเราสับสนวุ่นวายใจ  หาทางออกกับบางเรื่องไม่เจอ  ให้คุณหยุดคิดก่อนนะครับ  หยุดเพื่อทบทวนบางสิ่งบางอย่าง  ห่างไกลจากทุกเรื่องปัญหามันไม่หายไปก็จริง  แต่มันก็ทำให้เราคิดได้  บางครั้งเราต้องรู้จักการวางใจกับปัญหาบ้าง  ไม่อย่างนั้นเราก็จะเป็นทุกข์ไปตลอดทั้งชีวิต ช่วงนี้ผมว่างมาก  ว่างจนตัวเองรู้สึกฟุ่งซ่านบางครั้งก็รู้สึกว่าในแต่ละวัน  วันนี้เรามาทำอะไรวะ  ตลกสิ้นดีขอให้รู้เอาไว้เลยครับ  ช่วงนี้เป็นจังหวะที่ดีในชีวิต  ให้เรามีเวลานึกทบทวนถึงปัญหาและสถานการณ์ต่างๆ หยุด = เพื่อรับรู้เสียงข้างใน หยุด = เพื่อทบทวนตัวเอง หยุด = เพื่อค้นหาสิ่งใหม่ๆที่ใช่ จะอะไรยังไงก็แล้วแต่กาลเวลาไม่อาจย้อนกลับไปได้  คุณเป็นคุณ  เวลาที่เจอปัญหาหนักนั่นก็คือ บททดสอบ พอคุณผ่านจุดนี้ไปได้  มันจะทำให้คุณเติบโตขึ้นทำให้คุณเป็นผู้ใหญ่ที่รอบคอบมากขึ้น  หนักแน่นขอให้อดทนเอาไว้ครับ  อดทนให้ถึงที่สุด  สงบนิ่งเหมือนสายน้ำเมื่อคุณเข้าใจทุกอย่าง  ปัญญาจะเกิดขึ้นเอง

ชายผู้หนึ่งพยายามสอบเข้ารับราชการครั้งแล้วครั้งเล่า  แต่ต้องล้มเหลวมาตลอด  จนกระทั่งถึงช่วงบั้นปลายชีวิต  ผมขาวโพลนทั้งศรีษะ  เขานั่งคร่ำครวญอยู่ริมถนนผู้คนผ่านไปมาเห็นเขาร่ำไห้จึงพากันถามไถ่ถึงสาเหตุ  เขาเล่าว่าตนพยายามสอบเข้ารับราชการหลายครั้งทว่าไร้ผล  ช่วงวัยหนุ่ม เรียนเพื่อจะเป็นเสมียนเตรียมพร้อมรับราชการแต่ฮ่องแต้ต้องการผู้ที่อาวุโสกว่าเขาจึงหมดโอกาส  ต่อมาครั้นฮ่องเต้นิยมชมชอบคนที่มีผีมือการต่อสู้เข้ารับราชการเขาก็ไปศึกษาการต่อสู้ แต่เมื่อเขาเรียนสำเร็จฮ่องเต้ก็สิ้นพระชนม์  ฮ่องเต้องค์ต่อมาก็นิยมคนหนุ่มเขารับราชการถึงตอนนี้เขาก็แก่ชราจึงหมดโอกาสเข้ารับราชการ จากนิทานเรื่องนี้  สอนให้รู้ว่าการทำงานใดๆจำเป็นต้องมีการพัฒนาตนเองก่อนไม่ใช่รอให้เหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นก่อนจึงจะเริ่มศึกษาและลงมือทำ เพราะหากสถานการณ์เปลี่ยนไปสิ่งที่เราวางแผนไว้หรือกำลังทำยังไม่สำเร็จเป็นรูปธรรมก็ต้องเปลี่ยนวิธีทำงานเพื่อสนองต่อสิ่งกระตุ้นนั้น ถ้าเป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆก็เหมือนชายผู้นี้ที่จะวนเวียนไม่รู้จบสิ้นและไม่สำเร็จ

ทุกอย่างคือความลงตัวของชีวิต เคยได้ยินไหมครับที่เขาบอกว่าชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร  จริงๆแล้วไม่ว่าชีวิตจะเป็นยังไงก็แล้วแต่ เราต่างหากคือผู้สร้างละครเรื่องนั้นขึ้นมา   หลายคนชอบที่จะสร้างเงื่อนไขสร้างข้อจำกัดให้กับตัวเอง ฉันทำไม่ได้บ้างละ  ฉันสู้เขาไม่ได้บ้างละ แท้ที่จริงแล้วไม่มีอะไรทั้งนั้น  ความกลัวลึกๆในใจคุณต่างหาก  สาระสำคัญของเนื้อหาคือ  เราจะสลัดความกลัวนี้ออกไปได้อย่างไร  ? ก่อนอื่นต้องตั้งคำถามก่อนครับว่าคุณกลัวอะไร ?  อะไรที่คุณกลัวคุณต้องลงมือทำมันครับ  การลงมือทำจะทำให้เราเอาชนะความกลัวไปได้  บางสิ่งอาจไม่สำเร็จแต่เชื่อได้เลยครับ  ทุกบาดแผลคือบทเรียนที่ดี ชีวิตไม่มีอะไรได้มาง่ายๆหรอก  คุณต้องให้บางสิ่งเพื่อแลกกับบางสิ่ง  ทุกอย่างเป็นเรื่องปกติธรรมดาของชีวิต หากหมอดูบอกคุณว่าคุณจะประสบความสำเร็จแบบสูงสุด  แต่คุณไม่ลงมือทำอะไรมันก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว  ทุกอย่างต้องเกิดจากการลงมือสร้างมันขึ้นมาจากความกลัวลึกๆในใจเรานั้นแหละครับ  เมื่อกลัวจงลงมือทำ  อย่าให้ความกลัวมากัดกินหัวใจคุณ ...

ผมอ่านหนังสือ HOW TO หลายเล่ม มักจะบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าเราต้องเป็นผู้ให้  ยิ่งให้ยิ่งได้  เรื่องนี้ถ้าย้อนกลับมาดูกันจริงๆ  ผมเชื่อนะแต่การที่เราจะให้ในสิ่งที่เราไม่มีเป็นไปไม่ได้อย่างเเน่นอน เช่น คุณยังไม่รักตัวเองเลย                 คุณจะให้ความรักกับคนอื่นได้ยังไง คุณเป็นคนจิตใจคับแคบ              คุณจะแบ่งปันให้กันคนอื่นได้ยังไง คุณเป็นคนไม่เคยยิ้มให้ตัวเอง    คุณจะยิ้มให้ผู้อื่นได้ยังไง คุณไม่เคยจริงใจกับตัวคุณเอง   คุณจะจริงใจกับคนอื่นได้ยังไง คุณไม่เคยซื่อสัตย์กับตัวเอง       คุณจะซื่อสัตย์กับคนอื่นได้ยังไง เห็นไหมละครับว่าเราไม่สามารถให้ในสิ่งที่เราไม่มีได้หรอก  ก่อนจะเป็นผู้ให้ที่แท้จริงคุณต้องฝึกฝนตัวเองให้มีในสิ่งเหล่านี้ก่อน  ลองย้อนกลับมามองที่ตัวเองก่อนครับว่าคุณมีดีอะไร  จากนั้นค่อยๆพัฒนาสิ่งนี้แล้วส่งมอบให้กับผู้อื่น  เชื่อเลยครับว่า คุณจะได้สิ่งที่คุณต้องการกลับมา จงให้ในสิ่งที่เขาต้องการก่อนแล้วคุณจะได้ในสิ่งที่คุ...

ตอนเป็นเด็กผมเคยได้ยินผู้ใหญ่บางท่านบอกว่าโลกจะแตก  ด้วยความเข้าใจแบบเด็กเราก็เชื่อแบบเด็กว่าโลกจะแตกจริง  เมื่อโตขึ้นเราได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น  ก็ทำให้รู้ว่าแท้ที่จริงโลกไม่ได้แตก  แต่โลกร้อนขึ้นจากการกระทำของมนุษย์และภัยธรรมชาติต่างๆ  ที่ทำลายล้างโลกของเราอยู่ทุกขณะ  นานวันเข้ามนุษย์อาจไม่มีเหลืออยู่บนโลกใบนี้ สมมติถ้าโลกหยุดหมุนตอนนี้  คุณเคยตั้งคำถามกับตัวเองไหม  คุณจะทำอะไรและจะอยู่กับใคร ? ถึงตอนนั้นเป้าหมายอะไรก็ไม่สำคัญแล้วละครับ  ใจคุณนั้นแหละอย่าวิตกกับสิ่งที่เกิดขึ้น  อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดครับ  มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีหัวใจ  อย่าให้อะไรมาทำให้จิตใจคุณหดหู่หรือย่ำแย่  คุณควบคุมมันได้  ปล่อยวางทุกอย่างเมื่อใจคุณสบายอะไรก็ง่ายไปหมด  ปัญหาทุกอย่างมีทางออก ถึงแม้โลกจะหยุดหมุนก็ทำอะไรคุณไม่ได้หรอกถ้าจิตใจคุณยังเป็นปกติ  ขอให้สู้ต่อไปอย่าได้ท้อแท้กับชีวิต  เป็นกำลังใจให้ทุกคนครับ

มนุษย์เรามีข้อเสียอย่างหนึ่งครับ  ที่แก้ยากมากคือ มองเห็นข้อเสียของผู้อื่นไปหมด ทีข้อเสียของตัวเองกลับหาข้ออ้างสารพัดต่างๆ  ตัวผมก็เคยเป็นแบบนั้น  สาเหตุหลักๆ มาจากตัวเรา  ชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับผู้อื่นที่เหนือกว่า ถ้ามองกันตามตรงนะ  คนเราไม่เหมือนกันหรอกใครจะมาดีกว่าใครไม่ได้  แต่ละคนล้วนมีทางเดิน มีเป้าหมายของตัวเองด้วยกันทั้งนั้น  การเปรียบเทียบคนนั้นดีกว่าคนนี้ เป็นเรื่องของอารมณ์ความรู้สึกส่วนตัวล้วนๆ  ถ้าผมถามคุณกลับว่าลองบอกนิสัยแย่ๆของคุณหรืออะไรที่คุณถนัดมาสัก 5 อย่าง เชื่อไหมครับคุณแทบจะตอบไม่ได้เลย เพราะอะไรหรือครับก็คุณไม่เคยสำรวจตัวเองเลย  คนที่ไม่เคยอบรมกายใจจะไปรู้ถึงความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองได้อย่างไร  วันๆเอาแต่เพ่งโทษคนอื่น ไม่รู้ทำไปเพื่ออะไรทุกข์ใจเปล่าๆ ชีวิตนี้มันสั้นนัก  เลือกใช้ชีวิตในแบบพอเหมาะพอดีรู้จักเดินทางสายกลาง  อยู่กับปัจจุบันเฝ้าดูจิตของเราเอง  ชื่นชมความสำเร็จของตัวเอง  ชื่นชมในความสำเร็จของผู้อื่นบ้าง มนุษย์ล้วนต้องการกำลังใจในการใช้ชีวิต  หากคุณไม่เติมเต็มพลังใ...