THE CARPADEMP

การสร้างจิตนการถือเป็นเรื่องที่สำคัญมากสำหรับมนุษย์เรา  ความรู้ที่เรามีก็เกิดจากการสร้างของมนุษย์ด้วยกัน  แล้วความรู้เหล่านี้เกิดขึ้นได้ยังไงละ มันก็เกิดจากจิตใต้สำนึก  นั่นก็คือ  การสร้างจิตนาการขึ้นมาก่อนแล้วค่อยลงมือทำสร้างเป็นภาพขึ้นมานั่นเองไงละครับ  เพราะความคิดคือ  สิ่งที่กำหนดความเป็นไปในชีวิต ไม่เชื่อคุณลองสังเกตุดูได้ครับ  เวลาที่คุณรู้แย่  แล้วยิ่งคุณบ่นมันก็จะยิ่งแย่ลงไปอีก  แต่พอเวลาที่คุณอารมณ์ดีหรือเจอเรื่องแย่ๆ  แต่คุณสามารถปรับอารมณ์  ความคิดของคุณไปในทิศทางบวกได้  มันก็จะมีแรงส่ง  เป็นพลังงานบางอย่างให้กับคุณ   มีคนเคยกล่าวว่าเราจะเป็นอย่างที่เราคิด  ซึ่งนั่นมันก็เป็นเรื่องจริงที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ครับ  ฉะนั้นอยากเป็นคนเช่นไร  อยากให้ชีวิตเราไปในทิศทางไหน  มีเพื่อน  คบค้าสมาคมกับใคร  นั่นก็อยู่ที่ความคิดและตัวเราทั้งหมดนั่นเอง ความคิดก็เหมือนฟองน้ำที่มันจะดูดซับพลังงานต่างๆ รอบตัวเรา  คุณอยากที่จะเป็นคนคิดใหญ่ ทำใหญ่ประสบความสำเร็จก็จงซึมซับแต่เรื่อ...

สวัสดีครับท่านผู้อ่านผมมานั่งเขียนบทความนี่ก็ตอนสิ้นปี 2016 พอดีครับ  ตลอดระยะเวลา  1 ปีที่ผ่านต่างก็มีเหตุการณ์และเรื่องราวต่างๆที่ได้เกิดขึ้นกับผมมากมาย  บางสิ่งให้บทเรียนที่ดี  บางสิ่งก็ให้บทเรียนที่เจ็บปวดกับตัวผม  เอาละครับไม่ว่าพรุ่งนี้ชีวิตจะเป็นยังไงเราก็ต้องเดินหน้าต่อไปให้ได้ ในทุกๆ ปีผมจะมานั่งทบทวนแผน  เป้าหมายของชีวิตผมทุกครั้งว่ามีดีขึ้น อยู่ที่เดิม หรือมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากไหม  การทบทวนแผนก็เพื่อให้เราได้รู้ว่าชีวิตเราตอนนี้ได้เดินไปตามเส้นทางที่เราได้กำหนดไว้หรือไม่  หรือเรายังออกนอกเส้นทางอยู่ ใช่ครับว่า  บางอย่างมันก็ไม่ได้เป็นไปตามแผนที่เราตั้งไว้ทุกอย่างแต่อย่างน้อยมันก็ชัดเจนและเห็นเป็นภาพได้มากยิ่งขึ้น  มนุษย์เรานะครับทุกวันนี้เราวุ่นวายกับโลกมากเกินไป  จนบางทีเราก็หลงทางไม่รู้ว่า  สิ่งที่เรากำลังทำอยู่  มันคือ  สิ่งที่หัวใจเราเรียกร้องมันอยู่ไม่   หรือแค่เป็นความต้องการที่จะได้รับการยอมรับจากสังคมเท่านั้น  บางคนบอกว่าไม่มีโอกาส  ชีวิตเจอแต่ปัญหาและอุปสรรคมากมาย โทษ...

บางทีผมก็รู้สึกว่าชีวิตมันพาเรามาไกลจากจุดเริ่มต้นมาเหลือเกิน  ไกลจนเราไม่กล้าที่จะถอยหลังกลับไปเริ่มต้นทำอะไรใหม่  มีคนเคยกล่าวไว้กับผมนะครับว่า  ชีวิตคนเราเวลาที่เราล้มเหลวกับอะไรบางเรื่องในชีวิต  เราไม่จำเป็นต้องกลับไปยังจุดเริ่มต้น  เพราะชีวิตไม่ใช่เกมส์ที่จะต้องไปเริ่มจุดเริ่มต้นตลอด  เมื่อล้ม  เมื่อรู้ว่าผิดพลาดตรงไหน  ก็แก้ตรงนั้นแหละครับ  ค่อยๆแก้ไปทีละนิดสุดท้ายมันก็จะออกมาดีเอง  บางทีการทำตัวเป็นเต่าบ้างก็ได้ครับ  ค่อยๆเดินไปทีละนิดแต่ในสุดก็ถึงเส้นชัยก่อนกระต่ายได้  ทุกอย่างมันสามารถเป็นไปได้ดังใจเราปรารถนาอยู่แล้วครับ  แค่เราคิดว่าเราทำได้  เราก็ประสบความสำเร็จแล้วครับ  โลกนี้เกิดมาจากความเป็นไปไม่ได้นั่นแหละครับ ฝึกคิดต่าง  ทำในสิ่งที่แตกต่าง  ปัญหาอุปสรรค์ที่เข้ามาในแต่ละวันล้วนสอนให้เราเข้มแข็งขึ้น  และประสบความสำเร็จมากยิ่งขึ้น  ต่อไปไม่ว่าจะเจออะไรคุณก็ผ่านมันไปได้เสมอ  ขอให้อดทนอีกสักนิด  อดทนรอคอยวันที่เป็นของ  ความหวัง  ความฝันของเราเพื่อให้มันเป...

ผมพยายามอ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่อง Vision Mission มาหลายเล่มนะครับ  บางทีก็บอกตามตรงว่าเข้าใจยากมากครับ  เพราะเนื้อหาบางอย่างก็อธิบายเป็นวิชาการมากเกินความเข้าใจได้  ผมมาอ่านเจอบทความหนึ่ง  ซึ่งพูดเรื่องนี้ได้อย่างน่าสนใจและเข้าใจแบบสรุปได้ง่ายมาก ดังนี้ Vision วิสัยทัศน์  สิ่งที่องค์กร ต้องการจะเป็น ต้องการจะทำ นั่นคือ ความอยากเป็นอยากทำ กำหนดโดยหัวใจของผู้บริหาร หรือพนักงานขององค์กกร  เป็นดั่งเข็มทิศ เป็นดั่งดาวเหนือ ที่คอยนำทงให้ ทุกคนในองค์กรเดินตามไปในทิศทางเดียวกัน สมองซีกขวา บอกว่า Vision คือ ความฝัน ของผู้บริหาร หรือผู้กำหนดวิสัยทัศน์ซึ่งอาจเป็นองค์กร หรือผู้ถือหุ้นก็ได้ เราสามารถกำหนด Vision ว่าจะทำให้ได้ภายในระยะเวลาที่กำหนด อาจจะเป็น 3 5 10 หรือ 20 ปี ก็ได้ Mission พันธกิจ วิธีการต่างๆ ที่จะทำให้บรรลุไปสู่ วิสัยทัศน์ Vision สมองซึกขวา บอกว่า Mission คือ ทางสู่ ความฝันของผู้บริหารที่สำคัญ คือ ต้องมี วิธีการใดๆ ก็ตามที่สามารถทำให้เป็นจริงได้ตามความฝันนั้น ถ้ากำหนด vision ได้แต่ไม่เขียน mission ได้ก็แปลว่า vision ที่คุณทำนั้น เกินคว...

วันนี้ผมขอพูดเรื่องความรักกันบ้าง  บางคนเกิดมามีคนที่รัก บางคนเกิดมาก็ไม่มีเนื้อคู่ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไรครับ  คนทุกคนล้วนก็มีเหตุผลบางอย่างที่บอกให้กับใครไม่ได้ การที่เขาไม่มีคู่อาจเพราะเขาสบายใจที่จะอยู่คนเดียวก็เป็นไปได้ การที่เขาไม่มีคู่ก็เพราะเขาเลือกแบบนั้นก็ได้ ความรักเป็นสิ่งสวยงามครับ  แต่ความรักในทางที่ผิดไม่ถูกไม่ควรก็ทำให้มนุษย์ทุกข์ได้เช่นการ  อย่างเช่น -การไปรักคนมีเจ้าของ -การไปรักคนที่เขาไม่ได้รักเขา -การคาดหวังกับคนรักมากเกินไป อารมณ์เหล่านี้เกิดขึ้นได้กับมนุษย์ทุกคน  สิ่งนี้พระพุทธองค์จึงได้กล่าวไว้ว่า รักมากก็ทุกข์มาก  ไม่รักก็ไม่ทุกข์อะไรที่เรายึดติดเราก็เป็นทุกข์  ชีวิตนี้มันสั้นนักอย่าไปเสียเวลาให้กับคนที่ไม่ใช่  หรือไม่เห็นคุณค่าในตัวเรา  หัดเอาเวลามาดูแลตัวเองรักตัวเองให้  ทำคุณค่าทำประโยชน์ให้กับผู้คนดีกว่าครับ  ใครมันรักเรา ก็ช่างหัวมันการรักตัวเองนั่นแหละเป็นประโยชน์ที่สุด เมื่อคุณหลงรักตัวเองได้  คุณจะมีความสุขกับทุกๆขณะในชีวิตของคุณ  ไม่มีความทุกข์ใจไหนมาทำร้ายคุ...

ยิ่งโตขึ้น  ยิ่งเข้าใจวัฎจักรชีวิตมากขึ้น  หลายคนรอบตัวก็เริ่มเติบโตขึ้นมีครอบครัวภาระหน้าที่มากขึ้น  กาลเวลาเปลี่ยนผู้คนก็เปลี่ยน เราจะเห็นได้ว่าคนที่เรารัก  เราผูกพันธ์ค่อยๆหายไปทีละคนสองคน  โลกนี้ไม่มีอะไรที่แน่นอนครับ  แต่ที่แน่ๆทุกคนต้องได้นอนแน่ๆ  จึงไม่ต้องสงสัยอะไรเลยว่ายิ่งเรายึดติดมากเท่าไหร่  เราก็ทุกข์ใจมากเท่านั้น เรื่องงาน เรื่องภายนอก ผู้คนอื่นๆไม่มีเรา เขาก็อยู่ได้  หาคนใหม่มาทำแทนได้ แต่ครอบครัวก็ยังเป็นครอบครัว  บางครั้งก็มีทะเลาะกันบ้าง  นั่นแหละครับมันคือชีวิต ยิ่งเราเติบโตขึ้นอายุมากขึ้นเท่าไหร่  เราก็ได้รู้ได้เห็นอะไรมากขึ้น  การจะใช้ชีวิตให้มีความสุขทีสุดนั่นก็คือการปล่อยวางกับทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิต  ความทุกข์ใจกับปัญหาไม่ได้ทำให้เราเติบโตขึ้น  สิ่งที่ทำให้เราเติบโตขึ้นก็คือ  การยอมรับความจริงกับปัญหาที่อยู่ตรงหน้า  และเผชิญหน้ากับมันนั่นแหละคือทางออกของปัญหา และทำให้เราเติบโตขึ้น ยิ่งเจอปัญหาเยอะมากก็ยิ่งทำให้คุณเก่งขึ้น  ต่อให้เจอปัญหาหนักหนาแค่ไหนคุณก็จัดก...

การเป็นผู้ให้นี่มันยิ่งใหญ่กว่าที่เราคิดจริงๆ เหรอครับบางทีผมก็มีคำถามแบบนี้เกิดขึ้นในใจผม  โลกนี้เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วจริงๆ  มีข้อความหนึ่งจากคุณ ภาววิทย์ผมชอบมากอยากจะนำมาแชร์ ปีหน้าเหรอ ไม่ต้องเดาเลย ...บริษัทจะพยายามลดต้นทุน ลดคน เอาหุ่นยนต์ เอาเครื่องจักร เอาเทคโนโลยีมาแทนให้มากที่สุด  ...บริษัทที่ปรับตัวเก่งจะรอดแล้วรุ่ง แต่คนในบริษัท มันจะเข้าหลัก 80/20 คือ คน 80% จะไม่รอด เพราะ คน 80% ในบริษัทวันนี้เหมือนไขมัน เพราะ จริงๆ แล้วทุกบริษัทมีคนเพียง 20% เท่านั้นแหละ ที่ทำผลงานส่วนใหญ่ให้บริษัท  คน 20% ที่ว่า คือ คนที่จะอยู่ได้ แถมได้เงินมากขึ้นไปอีก ...นี่คือ ยุคแห่งความแตกต่าง .."ถ้ารวย รวยโคตร ...ถ้าจน จะจนโคตร"   วันนี้โลกกำลังเปลี่ยนจาก 'เราต้องหางานทำ' มาเป็น 'เราต้องสร้างงานเอง' คุณจะปรับตัวกันอย่างไร ? - ถ้ายุค 'หางาน' คือ สร้าง Profile ตัวเองให้ดี ..เพื่อจะได้สมัครงานบริษัทที่มั่นคง ..แต่ยุคนี้แม้แต่งาน ราชการ ยังไม่มั่นคงเลย ..สรุปได้เลยว่า ยุค 'หางานทำ' มันจบลงแล้ว ...ไม่มันไม่ได้หายไป เพียงแต่ใครคิดในมุมนี้จะเหนื...