THE CARPADEMP

ถ้าคุณลองกลับมาทบทวนตัวเองดีๆ  ในทุกช่วงชีวิตของคุณมันคือบทเรียน  ที่จะให้คุณได้ก้าวไปหาจุดที่คุณคาดหวังเอาไว้ คนบางคน  ทำอะไรก็ประสบความสำเร็จไปหมด  นั่นเพียงเพราะ ยังไม่ถึงเวลาตกต่ำของเขาแค่นั้นเอง คนบางคน  ทำอะไรก็ดูแย่ดูล้มเหลวไปหมด  นั่นเพียงเพราะ ยังไม่ถึงเวลาของเขาแค่นั้นเอง ชีวิตคนเราเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน  มันมีทั้งจุดขึ้น - จุดลง  นั่นเป็นของธรรมดาที่เราจะต้องเจออยู่แล้ว  แต่สิ่งที่ทำให้บางทีคนๆหนึ่งประสบความสำเร็จหรือไม่  มันอาจไม่ใช่แค่ว่าเขาเก่งกว่า  หรือฉลาดกว่า  แต่เพราะเขากล้าที่จะทำ  และลงมือทำอย่างตั้งใจ  ซึ่งนั้นมันก็คือความฝันของเขานั่นเอง  โลกเราก็แบบนี้แหละครับ  ทุกสิ่งทุกอย่างมันมีกฏเกณฑ์ของมันอยู่  การที่เราเข้าไปล้ำเส้นมากๆ มันก็อาจจะสร้างความเสียหายให้คุณในภายหลังได้ ยิ่งช่วงตอนที่เราเป็นวัยรุ่น  เราใจร้อนเราต้องการที่จะประสบความสำเร็จให้มากๆ  มากจนวิ่งตามคนอื่น  โดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทางข้าง  จะพาเราไปที่ไหน  ใช่จุดหมายที่เราต้องการมันจริงๆหรื...

บางที่การที่เราไม่ตัดสินใจทำอะไรให้กับตัวเองซะที  เอาแต่มานั่งทำงานไปวันๆ  โดยหาเป้าหมาและจุดสิ้นสุดไม่ได้สักที  ในท้ายที่สุดคุณก็จะถูกฆ่าด้วยข้อจำกัดของเวลา  เวลาในที่นี้ทุกคนมีค่าเท่ากัน  ต่างกันตรงที่การนำไปใช้คนรวยยิ่งรวย  ก็เพราะว่าเขารู้จักบริหารเวลาเป็น  การอยู่ถูกที่ ถูกเวลาจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้คนเราก้าวหน้าได้  เพราะฉะนั้นอย่ากลัวถ้าหาชีวิตต้องเผชิญหน้ากับความเสี่ยงหรือเรื่องอะไรใหม่ๆ  ให้ต้องทำหรือเรื่องท้าทายในชีวิต  จงทำมันครับผมชอบกลอนหนึ่งของสุนทรภู่  กวีเอกที่กล่าวไว้ ซึ่งพูดไว้ดีมาก อันข้าไทยได้พึ่งเขาจึงรัก   แม้นถอยศักดิ์สิ้นอำนาจวาสนา   เขาหน่ายหนีมิได้อยู่คู่ชีวา   แต่วิชาช่วยตนจนวายปราน   นี้แหละครับความจริงของชีวิต  เพราะยังมนุษย์ต่างต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน  และในหลายๆเรื่องก็คือ  คนหนึ่งคือคนที่ได้รับผลประโยชน์  อีกคนคือคนที่ต้องเสียผลประโยชน์  หรือไม่ก็ต่างฝ่ายต่างได้รับผลประโยชน์กัน  สังคมก็จะเป็นในรูปแบบนี้แหละครับ ...

สัปดาห์ที่ผ่านมาผมได้นั่งทบทวนตัวเองเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ  ชีวิตแท้ที่จริงแล้วเราต้องการอะไรกันแน่  ความสำเร็จและความคาดหวังอะไรที่จะทำให้เรามีความสุขจริงๆหรือ บางทีเราไปคาดหวังการตัดสินจากสังคมมากไป  เช่นว่า  ถึงเวลานั้นนะคุณต้องทำงาน  ต้องแต่งงาน  ต้องมีลูก  หรืออะไรก็ตามแต่  พอเราทำไม่ได้  ไม่เป็นไปตามที่สังคมคาดหวัง  กลับกลายเป็นว่าเราเป็นทุกข์  ไม่มีความสุขและไม่เป็นตัวของตัวเอง  บางที....  เราควรหันกลับมาที่ตัวเอง  เลิกที่จะไปคาดหวังจากสังคม  จากคนภายนอก  หันมามองที่ตัวเองจริงๆว่า  เราต้องการอะไรกันแน่ในชีวิต... คนบางคนประมาทในชีวิตทำงานเเบบเอาเป็นเอาตาย  ชนิดที่ว่าเราจะไม่จากโลกนี้ไป  บทเรียนในชีวิตบางทีมันมีให้ดูนะครับ  ชีวิตที่มีความสุขอาจไม่ใช่ชีวิตที่สมบูรณ์แบบก็ได้  มันอาจเป็นชีวิตในความไม่สมบูรณ์และสวยงามในแบบฉบับของมัน  ในช่วงที่เราเป็นวัยรุ่นเราใจร้อน  เราต้องการที่จะประสบความสำเร็จให้มากในเรื่องต่างๆ  กลายเป็นว่าทุกอย่างดูเร่งรีบไปหมด  จนเ...

หลายคนคิดว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่จำเป็น พอเป็นหนุ่มสาวเริ่มต้นการทำงานก็เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน  จนพอเข้าวัยผู้ใหญ่เราก็กลายเป็นคนที่ชำนาญในงานนั้นๆ  จนลืมไปว่าคุณแทบไม่มีเวลาให้กับตัวเองเลย  ยังไงละลองคิดดูนะครับ  ตอนช่วงที่คุณยังเป็นวัยรุ่นคุณมีความฝัน  มีจินตนาการมากมายที่จะออกไปใช้ชีวิตและเดินทางในโลกกว้าง  หรืออะไรก็ตามแต่พอเข้าสู่โลกของการทำงาน  คุณมีเงินมากขึ้น  แต่คุณก็ยังหาข้ออ้างว่าไม่มีเวลา  ตอนมีเวลามากๆก็อ้างว่าเงินยังไม่พอ  นี่แหละครับกับดักชีวิตของมนุษย์จนในที่สุด... คุณก็ไม่สามารถทำอะไรได้ งานคือสิ่งสำคัญที่มันหล่อเลี้ยงชีวิตครับ   แต่งานบางอย่างไม่ได้หล่อเลี้ยงจิตใจเรา  เราทำงานไปเพื่อหวังที่จะก้าวหน้าในสายงานนั้น  และก็เป็นไปตามที่คุณคาดว่า แต่...สุดท้ายอายุก็ยังเป็นข้อจำกัดในการทำงานอยู่ดีครับ  ต่อให้คุณจะเก่งขนาดนั้น  ร่างกายคุณมันก็มีลิมิตของมันอยู่ดี  เวลาจึงเป็นเรื่องที่สำคัญมันขึ้นอยู่กับว่าคุณให้ความสำคัญกับเรื่องอะไร  ฝึกที่จะเรียงลำดับความสำคัญในชีวิต  เลื...

เมื่อก่อนผมเคยคิดว่า  คนเรานะครับเวลาทำอะไรต้องตั้งใจให้มันสุดๆ ไปเลย ทำให้ดี ทำให้เยอะๆ  แต่แท้ที่จริงแล้วโลกใบนี้มันมีกฎของมันของครับ  กฎของความสำเร็จ  สังเกตไหมครับคนบางคนไม่ได้ทำอะไรมากมาย  แต่ทำไมโลกกลับให้ผลตอบแทนที่มากกว่าคนที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำซะอีก  คนเหล่านั้นเป็นคนเก่งเหรอ  ก็ไม่นะครับถ้ามองกันจริงๆ  เขาก็ไม่ได้เก่งหรือแตกต่างจากมนุษย์คนอื่นๆมากนั้น  แต่....เพราะเขาเข้าใจกฎแห่งความสำเร็จนั่นเองแหละครับ แล้วมันดียังไง  คนที่เข้าใจอะไรได้ง่ายก็มักจะทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่ายได้  มองปัญหาใหญ่เป็นเรื่องเล็กได้นั่นเอง  เพราะเขามีความคิดและทัศนคติในเชิงบวก  และมีจิตใจที่กว้างยังไงละครับ  จึงทำให้เวลาเขาทำอะไรก็ง่ายไปหมด  ต่างจากบางคนพอเริ่มเข้าสู่ชีวิตการทำงาน  เรากลับทำในสิ่งที่ตรงกันข้าง  เราพยายามเรียนรู้ทุกอย่าง  ทำงานให้หนักขึ้นเพื่อคิดว่าในปลายทางเราจะสบาย  แต่แท้ที่จริงอะไรที่มันหนักขึ้นกับสร้างความเครียดและภาระที่มากขึ้นตามไปด้วย  ช่างน่าตลกนะครับแต่คือเรื่องจริง ...

พอพูดถึงหัวข้อนี้  มันเป็นเรื่องที่แปลกมากนะครับ  มนุษย์เราเกิดมาแล้วนอกจากความรัก โลภ โกรธ และก็หลง บวกกับความกลัวในเรื่องต่างที่เกิดเข้ามาในชีวิตของเรา  ล้วนแล้วแต่แตกต่างกันตามประสบการณ์ของชีวิตในแต่ละครับ  นั่นก็คืออีกเรื่องหนึ่ง "ความเหงา"  มันมาได้ยังไงนะ  บนโลกนี้มีคนมากมายเป็นร้อยเป็นพัน  ที่เราได้ประสบพบเจอแต่คนเหล่านั้นก็ไม่ได้ทำให้เราหายเหงาไปได้ เรากลับแค่ต้องการใครสักคนหนึ่งเท่านั้นเอง  ใครสักคนที่เข้าใจและพร้อมที่จะเป็นเพื่อนเดินทางไปด้วยกันกับเรา  โลกใบนี้มันกว้างเกินกว่าที่เราจะเดินไปได้คนเดียว  ถ้าหากเรามาวิเคราะห์หาสาเหตุจริงๆแล้ว  ผมว่า  "อาจเป็นเพราะธรรมชาติล้วนแล้วแต่สร้างให้มนุษย์ต้องอยู่ด้วยกันเป็นคู่"   นี่แหละจึงเป็นที่มาของความเหงา  แท้ที่จริงคำว่าคู่  ไม่ได้หมายรวมถึงเพศสภาพนะครับผมว่า  ขอแค่ใครสักคนหนึ่งที่มีความคิดเห็นอะไรที่ไปด้วยกันได้  ในการใช้ชีวิตประจำวันร่วมกัน คนบางคนไม่ได้อยากเป็นโสด  แต่การที่เขาเลือกที่จะเป็นโสด เหตุผลหลักก็เพราะว่า "เขารู้สึกสบายใจในก...

คุณเคยสังเกตไหมครับ  เพื่อนบางคนสมัยเรียนกับเรา  ตอนเรียนก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรมาก  แต่พอเข้าสู่โลกของการทำงานเท่านั้นแหละ  กลับไปได้สวยในสาขาอาชีพที่ทำ  ทั้งที่ก็ไม่ได้เก่งอะไรมากมาย  เคล็ดลับตรงนี้ก็อยู่ที่ Mid set นั่นเองครับ  การที่คนเราจะแตกต่างกันมากน้อยขนาดไหน  ก็ขึ้นอยู่กับใจของเราถ้าใจเราใหญ่กว่าปัญหา  ปัญหาต่างๆก็จะดูเล็กลงทันที  แล้วทำไมคนเรารู้ปัญหาอยู่แต่ไม่รู้วิธีแก้  หรือใช้วิธีแก้ที่แตกต่างกันละครับ   นั่นก็เพราะประสบการณ์ชีวิตที่แตกต่างกัน  และที่สำคัญก็คือความคิดนั่นเอง  ที่เป็นจุดให้คนคิดต่างและแก้ปัญหาต่าง ตัวผมก็คนหนึ่งที่มีความเชื่อว่า  มนุษย์ไม่ได้เกิดเพื่อทำงานอย่างเดียวแล้วก็แก่ตายไป  โลกเรายังมีเรื่องราวต่างๆมากมายที่ยังต้องค้นหา ศึกษาและทำประโยชน์ให้กับโลกใบนี้อีกมากมาย  การที่เรายึดติดอยู่กับกรอบมองอะไรในมุมมองเดิม  ในสิ่งที่คิดว่ามันปลอดภัยและดีที่สุดสำหรับเราแล้ว  บางที...มันอาจกลายเป็นฝันร้ายที่ทำลายตัวเราอยู่ก็ได้   การใช้ชีวิตที่หลอกตัวเองไปวั...