THE CARPADEMP

วันนี้ผมขอเล่าเรื่องขำ ๆ แล้วกันนะครับ  เพื่อนฝรั่งคนหนึ่งที่ผมรู้จัก  ด้วยความสงสัยผมเลยถามเขาว่า ทำไมฝรั่งถึงชอบคนผิวสีแทน ?  แทนที่จะชอบคนขาว (ในที่นี้ขาวบ้านเราคือผิวเหลืองของฝรั่ง) - เรื่องนี้เขาได้ตอบผมว่า  สีผิวสีน้ำตาลคือสีผิวที่เป็นธรรมชาติ  และดูมีสุขภาพผิวที่ดี ทำไมฝรั่งไม่ชอบอาบน้ำแต่ชอบใส่น้ำหอมแทน? - เขาตอบผมว่าการน้ำบ่อยและทำตัวให้สะอาดเกินไปก็ไม่ดีต่อสุขภาพผิว  ส่วนเรื่องน้ำหอมมันแล้วแต่บุคคลส่วนตัวเขาแล้วไม่ได้ชอบใส่มัน จากนั้นผมก็เล่าเรื่องประเทศไทยให้เขาฟังว่า  คุณรู้ไหมเวลาคุณนัดคนไทย  ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามคุณต้องเผื่อเวลาไปอีก 1 ชั่วโมงนะ -เขาฟังแล้วตกใจบอกว่า  เขาไม่ชอบเลยมันแสดงถึงความเป็นคนไม่มีความรับผิดชอบ  (ผมฟังแล้วก็เข้าใจจุดนี้)  แต่ก็อธิบายเขาว่าประเทศยังมีมุมดีๆ อีกหลายอย่างที่คุณจะไม่เห็นที่ใดในโลกเลย   และนอกจากนั้นคนไทยมองว่าฝรั่งกลิ่นตัวจะแรงมาก  สาเหตุอาจเพราะไม่ชอบอาบน้ำ  เขาก็พูดกับผมว่ามันก็เหมือนคนต่างชาติไม่ค่อยชอบกลิ่นตัวคนผิวเหลือง  และคนผิวด...

4-5 ปีที่ผ่านมานี้ประเทศไทยได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองแห่งการท่องเที่ยว  ที่ผู้คนจากหลากหลายชาติเข้ามาพักผ่อนและท่องเที่ยวในประเทศไทย  และปัญหาที่ตามมาก็คือ  ปัญหาขยะและมลพิษที่เพิ่มขึ้น  ยอมรับว่าประเทศไทยของเรา  ระบบในการบริหารจัดการขยะยังทำไม่ค่อยดี   เป็นปัญหาใหญ่ที่ภาครัฐให้ความสนใจน้อยมาก  โดยเฉพาะปัญหาขยะตามแหล่งชุมชน ที่ผมหยิบยกตามเเหล่งชุมชนก็ด้วยเหตุผลประการหลัก ๆ ก็คือ  ในหลายปีที่ผ่านมานี้  นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่มาเที่ยว  นิยมเดินทางด้วยรถไฟ  สิ่งที่เขาต้องพบเจอระหว่างสองข้างทางก็คือ  ชุมชนนั้นเอง  แต่ตอนนี้ปัญหาขยะในชุมชนเพิ่มมากขึ้นทุกวัน  ผมเพิ่มนั่งรถไฟไปเที่ยวน้ำตกไทรน้อย  โอโห้ยอมรับว่าชอบบรรยากาศสองข้างทางมันสวยมาก  แต่ติดเรื่องขยะและฝุ่นละอองนี่แหละครับ  หากภาครัฐต้องการสนับสนุนภาคการท่องเที่ยวจริง  ๆ  ควรเร่งแก้ปัญหาในจุดนี้นะครับ คนไทยจำนวนไม่น้อยชอบดูถูกชาติตัวเอง  โดยเฉพาะล้อเรื่องรถไฟนิแหละ  ว่าบ้านอื่นเมืองอื่นเขาพัฒนาไปไกลแค่ไหนแล้ว  มันก็จร...

โลกเรานี้เปลี่ยนแปลงไปมากมาย  กลับกลายเป็นว่าเราต่างแข็งขันและอวดความเจริญรุ่งกับประเทศเพื่อนบ้าน  จริงๆ แล้วมันเป็นเรื่องน่าตลกนะครับ  แท้ที่จริงการจะเปรียบเทียบแค่ลักษณะทางกายภาพนั้น  หาเป็นสิ่งควรทำหรือไม่  โดยส่วนตัวของผมความวัดค่าจากความสุขของมวลรวมประชาชนในประเทศนั้น ๆ ดีกว่า มันจะดีกว่าไหม  ถ้าคนในชาติรักและสามัคคีปรองดองกัน  ไม่ทะเลาะกัน มันจะดีกว่าไหม  ถ้าประเทศเรามีกฎหมายที่ศักดิ์สิทธิ์และประชาชนอยู่ภายใต้ระบบประชาธิปไตยอย่างแท้จริง  มันจะดีกว่าไหม  ถ้าเราภูมิใจและรู้สึกพอใจกับสิ่งที่ตัวเองมีโดยไม่ต้องไปเปรียบเทียบกับคนอื่น  ประเทศนั้นประเทศนี้ แท้ที่จริงไม่ว่าประเทศไหนก็ตาม  ต่อให้จะเจริญถึงขีดสูงสุด  หรือต่ำสุด  ต่างล้วนแต่ต้องประสบปัญหาด้วยกันทั้งนั้น  มันก็ขึ้นอยู่กับว่าปัญหานั้นเป็นเรื่องเล็กหรือใหญ่สำหรับเขาเหล่านั้น  เราไม่สามารถเอามาตรฐานของประเทศนั้น  มาเปรียบกับอีกประเทศได้หรอกครับ  ยิ่งถ้าหากคุณติดตามข่าวสารทางอินเตอร์เน็ต  คุณจะเห็นได้ว่าคนไทยยุคใหม่  ช...

ชีวิตคนเรานะครับ  บางทีเรารู้สึกหนักเกินไป  รู้สึกว่าต้องแบกอะไรไว้มากมาย  มันถึงเวลาแล้วหรือยังครับ  ที่เราต้องรีเซ็ตตัวเองบ้าง  อะไรที่ไม่จำเป็นกับชีวิตก็ตัด ๆ ออกไปบ้าง  เช่น - ลบเพื่อนที่ไม่รู้จักจริงออกจาก Facebook,Line, Twitter ,Instagram  และอื่น ๆ   - พยายามลดการติดตามผู้คนจะโลกออนไลน์ให้น้อยลง  โดยเฉพาะคนที่ชอบดราม่า  มีทัศนคติในทางลบ เพราะมันทำให้เสียสุขภาพจิตและเสียเวลาในชีวิต - ติดตามผู้คนใหม่ ๆ  ที่จะชักพาเราไปในทางที่ดีและสร้างสรรค์   - ฝึกการออกไปเรียนรู้โลกการเดินทาง  ศึกษาความหลากหลายทางด้านวัฒนธรรมบ้าง  อยู่กับโลกของความเป็นจริงให้มาก  เข้าใจตัวเอง  เรียนรู้กับสิ่งรอบตัว อย่าหมกมุ่นกับโลกอินเน็ตให้มาก   แรก ๆ อาจดูขัดแย้งนะครับ  ผมลองทำดูแล้ว  รู้สึกว่ามันดีขึ้นเรามีเวลาทำอะไรมากขึ้น  และว่างมากขึ้น  ชีวิตมันต้องหาความพอดี และลงตัวให้ได้นะครับ  ก่อนที่คิดจะทำอะไรใหม่ ๆ  สิ่งที่เราควรเริ่มก่อนเลยก็คือ การรีเซ็ตการปรับทัศนคติขอ...

โลกของความจริงทถูกสอนมานานแสนนานก็คือ  "ตนเป็นพึ่งแห่งตน"  เราไม่สามารถไปคาดหวังจากคนอื่นได้ทั้งหมดหรอกครับ  เส้นทางของชีวิตหากคุณต้องการที่จะประสบความสำเร็จ  คุณต้องหยุดพึ่งพาคนอื่น  มันเป็นไปไม่ได้หรอกถ้าหากคุณจะยืมจมูกคนอื่นหายใจ  แล้วคาดหวังกับผลลัพธ์และประสบความสำเร็จ  คนเราต่อให้ไม่เก่งหรือเชี่ยวชาญในเรื่องนั้นจริง ๆ  แต่ถ้าหากฝึกฝนและไม่ลดละต่อความพยายาม  ก็ย่อมที่จะประสบความสำเร็จได้อย่างแน่นอน ปัญหาหนึ่งของคนไทยที่ผมคิดว่าเจอบ่อยก็คือ  คนไทยเป็นคนที่ได้รับมากจนเกินไป  พอตัวเองไม่ได้ก็รู้สึกว่าเขาไม่มีน้ำใจต่อเรา  กลายเป็นว่าผู้ให้นั้นแหละเป็นผู้ผิดไปซะงั้น  ทั้งที่ในความเป็นจริง  ตัวคุณเองต้องหยุดพึ่งพาความช่วยเหลือจากคนอื่น  ที่เขาช่วยเหลือคุณนั้นเพราะเห็นว่าตัวเขาก็อยู่ในสถานะการณ์ที่สามารถจะช่วยเหลือคุณได้  แต่ไม่ได้ตลอดไปหรอกครับ  เพราะในความเป็นจริงคุณเท่านั้น  ที่จะต้องเดินหน้าด้วยตัวของคุณเอง การทำงาน  หรือการใช้ชีวิตประจำวัน  เราต้องแยกให้ออกว่า  อะไรคือข้อด...

การเดินทางออกจะแตกต่างจากการใช้ชีวิตสักหน่อย  แต่คุณเชื่อไหมว่า  ไม่ว่าทริปที่คุณไปมันอาจจะแย่  หรือดีเยี่ยมทุกอย่างล้วนให้อะไรคุณมากมาย  การเดินทางสำหรับผมมันเสมือนส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว  ผมได้เจออะไรต่าง ๆ มากมาย  และพบแรงบันดาลใจใหม่ ๆ  ในการใช้ชีวิต  และสิ่งที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น ก็คือ  การยอมรับความแสดงต่างจากสังคม ผู้คน ในแต่ละประเทศและชนชั้น เราไม่อาจปฎิเสธได้หรอกครับว่า  มนุษย์นั้น  ต่างมีความต้องการไม่แตกต่างกันมากนัก  ในการที่จะใช้ชีวิต  มันขึ้นอยู่กับตัวคุณมากกว่า  ว่าคุณจะเลือกจัดสรรเวลาชีวิตของคุณไปกับสิ่งใด  ในมุมของผม ผมเกิดมาเพื่อใช้ชีวิต  ไม่ใช่แค่ทำงาน เก็บเงิน และแก่ตัวมาก็เกษียณอยู่บ้านแบบนี้คงน่าเบื่อตาย  การได้ลองออกไปเห็นอะไรใหม่ ๆ  มันทำให้เรายิ่งกลับเข้ามาเห็นตัวเองได้มากยิ่งขึ้น ทุกที่ที่คุณได้ไป  อาจมีบางที่คุณไม่ได้ชอบมัน  แต่พอเวลาผ่านไปนั่นแหละ  มันกลับรู้สึกว่าคุณได้อะไรเยอะมากจากสิ่งที่เราไม่ชอบ  มากกว่าสิ่งที่เราชอบ  สิ่งที่จะทำให้ม...

การคาดหวัง  ก็ไม่ต่างอะไรจากการยืมจมูกคนอื่นในการหายใจ  ถ้าอยากยืนด้วยขาของตัวเราเองจริง ๆ  เราต้องหยุดพึ่งพาคนอื่น  และใช้ควมสามารถที่มีของเราอย่างเต็มที่  ผมคนหนึ่งนะครับที่เชื่อว่าความสามารถที่จะพัฒนาและต่อยอดฝึกฝนกัน  ระหว่างคนที่เก่งที่สุด กับ คนที่ลงมือทำอย่างสม่ำเสมอ  ผมเลือกแบบนะครับ  เพราะเขาคือคนที่ใช่สำหรับผม โลกเรานี่ก็แปลกนะครับ  ชอบวัดความสำเร็จหรือความสามารถจากอันดับ  หรือจากสิ่งภายนอกที่ผู้คนเขาตัดสินให้ แต่แท้ที่จริงเราต้องดูจากเนื้อแท้ต่างหาก  เราถึงจะเข้าใจในความสามารถและความแตกต่างของบุคคลนั้น ๆ  สังคมไทยเราถูกเลี้ยงดูมาแบบ  เด็กต้องเคารพผู้ใหญ่ ซึ่งนั้นถือเป็นเรื่องที่ดีนะครับ  แต่ในยุคปัจจุบัน  ผู้ใหญ่บางท่านกลับเป็นเเบบอย่างที่ไม่น่าเคารพให้กับเด็ก  นอกจากเด็กจะหมดความศรัทธาแล้ว  ยังมองว่าการทำเรื่องแบบนี้ไม่น่าเสียหายอะไร  ขนาดตัวผู้ใหญ่เองยังทำได้ บางทีพูดแล้วเครียดและน่าใจหายนะครับ  ไม่รู้อนาคตเด็กไทยจะเป็นอย่างไรกันต่อไป  ผมก็ไม่เข้าใจนะครับ ตกลงคนไทยรั...

ช่วงนี้ผมเงียบหายไปนานเลยครับ  ยอมรับว่าปีนี้ปีทองจริงๆ  งานเข้าตั้งแต่ต้นปีกับหลายเรื่อง  แต่ก็อย่างว่าและครับ  มีปัญหาก็แก้กันไปเครียดไปก็ไม่ได้อะไร  แค่อยากจะบอกเราต้องมีสติเท่านั้นเองครับ  บางสิ่งบางอย่างผมต้องบอกเลยครับว่า  เราต้องรู้จักปล่อยวางกันจริงๆ  ปัญหาบางอย่างเรารู้อยู่แล้วแต่ก็ต้องปล่อยให้ตัวต้นตอของปัญหาเขาแกhกันไป  เราก็แค่เป็นผู้ที่ดูอยู่ห่าง ๆ ก็พอ ชีวิตบางทีถ้ามันตึงเกินไปก็ไม่ดี  หย่อนเกินไปก็ลำบาก  มันต้องหาจุดที่พอดีกับตัวเราเองให้ได้  ไม่อย่างนั้นหากคุณหาจุดที่สมดุลไม่เจอ  เราก็จะพบแต่ความทุกข์ใจ  ไม่รู้จักจบสิ้นจริง ๆครับ  คนบางคนโลกสวย  โดยเฉพาะเด็กวัยรุ่นสมัยนี้ชอบความสบายมาก  พยายามหาสูตรลัดหรือวิธีลัดที่จะทำให้ตัวเอง  ไปสู่ความสำเร็จได้เร็วๆ  มันอาจจริงแค่บางส่วนนะครับ  แต่ในโลกของความเป็นจริง  คนที่เขาประสบความสำเร็จก็คือคนที่ลงมือทำมากๆ  ทำไม่อย่างไม่ลดละไม่ท้อ  โอกาสที่คุณประสบความสำเร็จก็มากกว่าคนอื่น โลกเรามันก็อยู่ยากขึ้นทุกวันนะคร...